AMSTERDAMMER IN HET ZONNETJE
In Amsterdam werken allerlei verschillende mensen met liefde aan een groenere, duurzamere, mooiere en gezondere stad. Hoe klein of groot deze acties ook zijn, ze dragen allemaal bij! In deze rubriek zetten wij elke maand een Amsterdammer in het zonnetje. Ken jij ook iemand die een mooi portret verdient? Geef deze persoon dan op via info@degezondestad.org
Een jungle midden in Bos en Lommer
Elke ochtend drinken Paul en zijn vriendin Kristina koffie in hun eigen jungle: reusachtige bladeren boven hun hoofd, de ochtendzon erdoorheen, en het geluid van stromend water op de achtergrond. “Dan voelt het echt alsof je even weg bent uit de stad, terwijl we er middenin wonen”
Wat begon als een compleet grijze betegelde tuin in Bos en Lommer, is inmiddels een klein ecosysteem. Een elftal vissen zwemt rond in Pauls zelfgegraven vijver, Vlaamse gaaien rusten uit op zijn heg, kolibrievlinders, hommels en bijtjes zoemen langs, en de bodem is zo vol leven dat hij bij het spitten alleen nog pissebedden en duizendpoten tegenkomt. Hoe pakte hij dat aan?
“De biodiversiteit is echt, echt omhoog gegaan, dat is heel tof om te zien.”
Van grijze tegels naar urban jungle
Anderhalf jaar geleden verhuisde Paul naar een woning met tuin in Bos en Lommer. Eindelijk zijn eigen plek buiten, na jaren op driehoog te hebben gewoond met een woonkamer die langzaam veranderde in een complete jungle. Maar de tuin zelf stelde weinig voor. Grijze tegels, verder weinig leven. Toen hij terugkwam van een reis naar Singapore, vol groen, kon hij het niet meer aanzien. “Het was een treurige grijze bedoening.”
Dus ging hij aan de slag. “Ik heb een fascinatie voor Aziatische planten: grote bladeren, bijzondere vormen, dat spreekt me heel erg aan.” Toch groeien er ook genoeg inheemse planten tussendoor. “Ik weet dat inheemse planten heel belangrijk zijn voor de natuur hier, maar ik word ook gewoon heel blij van mijn exotische planten. Dus ik combineer het lekker.”
”Het resultaat is precies wat Paul voor ogen had: een klein ecosysteem, midden in de stad. ”
Een kat die zijn eigen paradijs bewaakt
Ook voor kat Joris is er veel veranderd. Waar hij vroeger weinig interesse had in de betegelde tuin, is het nu zijn eigen wereld vol geuren, geluiden en ontdekkingen. “Hij bewaakt zijn groene paradijs inmiddels zo goed dat andere katten niet meer welkom lijken. Iets wat hij in de betegelde tuin niet deed.” Van de vissen en vogels lijkt Joris zich gelukkig weinig aan te trekken.
”In de drukte van het dagelijks leven en de stad is het een plek geworden waar Kristina en ik kunnen vertragen.”
Groen dat aanstekelijk werkt
De tuin trekt niet alleen dieren aan, maar ook mensen..Buren die boven wonen genieten mee van het uitzicht op de groene tuin en het geluid van stromend water. “Sommigen zitten ’s avonds lekker naar beneden te kijken en te genieten.” Voor Paul zit daar de kern van waarom hij dit doet. “Het mooiste vind ik dat je niet alleen iets voor jezelf maakt. De dieren profiteren ervan, de buren genieten mee, en misschien inspireert het anderen om ook zelf een stukje groen te creëren.”
Een elftal aan vissen
Jarenlang verzorgde Paul een aquarium in Japanse stijl. Toen hij de kans kreeg om een échte vijver in zijn eigen tuin aan te leggen, ging de schop al snel de grond in. Op het diepste punt is de vijver ruim een meter diep, zodat de vissen er ook kunnen overwinteren.
Inmiddels zwemt er een elftal vissen rond. Ze eten muggenlarven, waardoor Paul ze vrijwel niet hoeft te voeren. Maar ook libellen, waterpissenbedjes, schaatsenrijders en slakjes vinden hun thuis in en rondom het water. Vogels komen er graag badderen zoals merels, eksters en Vlaamse gaaien.
Ook boven de grond bruist het van het leven. Zodra Paul wat in de aarde woelt, ziet hij pissebedden, duizendpoten, rupsen en andere insecten die er met de oude tegelvloer nooit waren. Hij bouwde zelfs een eigen egel doorgang in de schutting.
”De biodiversiteit is echt, echt omhoog gegaan, dat is heel tof om te zien.”
Zijn tip voor Amsterdammers: gewoon proberen
Als Paul iets kan meegeven aan andere Amsterdammers, is het dit: je hoeft geen groene vingers te hebben om te beginnen. “Mensen zeggen vaak: ik heb geen groene vingers. Maar ik ook niet, hoor. Je moet het gewoon proberen. Soms gaat er iets mis, soms lukt het wel, en dat merk je vanzelf. De natuur gaat gewoon zijn gang. Wees niet bang: er gaan dingen dood, maar er groeit ook superveel weer bij. Zelfs gekapte bomen kunnen vaak weer uitlopen vanaf de stronk, zoals je bijvoorbeeld op de Rozengracht kunt zien.”
Geen eigen tuin? Toen zijn tuin nog in de maak was, vroeg Paul alvast een geveltuintje aan bij de gemeente. “Dat ging super makkelijk.” Ik gaf wat afmetingen door, en binnen een maand lag het er.” Daarin maakte hij meteen ook een mini-vijvertje. Regelmatig komen honden en katten er drinken, en iemand gooide er ooit zelfs een muntje in.
Fotocredits: Esmée Bronts
